For English reviews please scroll to the bottom of the page.

 

Recensies van Het gym:

NRC/Handelsblad;
‘Het gym is een lichtvoetige en geestige roman. Het aangenaam luchtige zit vooral in de heldere, spreektalige zinnen en in de trefzekere dialogen. (…)  Het aardige van dit boek is vooral dat Sandra geen typetje is geworden. Ze is geen woordvoerster van een belangengroepering, maar een kwetsbare, onzekere puber, die het allemaal niet zo goed weet. Amatmoekrim portretteert hier een ontheemde die steeds opnieuw tussen wal en schip valt. Ze is nooit helemaal Nederlands geworden, maar ze is ook niet echt meer Surinaams. Geen slet, maar ook geen nerd. Geen anita of sjonnie, maar ook geen zelfverzekerde gymnasiast. (…) Amatmoekrim kiest hier, zou je kunnen zeggen, voor een dubbel paspoort, een dubbele identiteit. Ze staat niet toe dat Sandra ‘een bruine kakker’ wordt – iemand die achterstandswijk en gymnasium soepeltjes met elkaar weet te combineren. Om haar heldin scherp te houden, zal ze moeten lijden.’

nrc.Next;
‘****’ (vier sterren)

De volkskrant;
‘Genadeloos schetst Karin Amatmoekrim in haar nieuwe roman Het gym het leven van een Surinaams meisje tussen twee culturen. Ze spaart niets en niemand, ook niet de eigen Surinaamse gewoontes. (…) Amatmoekrim debuteerde in 2004 en sindsdien is zij geprezen om haar vaardige pen. Diezelfde vlotheid zit in haar nieuwe boek, alleen heeft zij er nu iets aan toegevoegd: ironie, humor. Het gym is niet alleen genadeloos, maar ook bijzonder grappig. (…) Het gym houdt allerlei groeperingen in de multiculturele samenleving een spiegel voor en laat zien hoe verwarrend het leven voor een kind in zo’n wereld kan zijn. Maar het verhaal wordt nergens zwaar. Dartel huppelt het voort en wat overblijft is vooral bewondering, voor de kleine Sandra met het pluizige haar, de platte borst en dikke kont, die absoluut niet zielig is.’ **** (4 sterren)

Trouw;
‘Sandra is zwart en komt uit de stad, als enige op haar school. Mooi beschrijft Karin Amatmoekrim hoe dit buitenbeentje stand houdt tussen de witte hockeymeisjes. (…) Er schuilt iets ontroerend zachts in Sandra, en in de wijze waarop Amatmoekrim haar portretteert. (…) Haar observaties zijn mooi, haar personages ontroeren.’

Vrij Nederland;
‘Helder en strak geschreven.’ **** (4 sterren)

Linda.;
‘Wranggeestig inkijkje in het multiculturele drama. Maar ook een mooi coming of age-verhaal, van een meisje dat langzaam haar kracht en schoonheid ontdekt.’ (Marja Pruis)

 

De pers over De man van veel;

 

Vrij Nederland

‘Amatmoekrim wekt in De man van veel niet alleen een vergeten schrijver en mensenrechtenactivist tot leven, maar stelt ook interessante vragen. (…) Het slot van De man van veel is hoopvol, ontroerend mooi zelfs.’

 

Volkskrant

‘Mooi gecomponeerde roman over een deel van het leven van de antikolonialist Anton de Kom. (…) De geschiedenis van De Kom past Amatmoekrim als een handschoen.’

 

Hollands glorie

‘Amatmoekrim heeft een knap boek geschreven: voor wie de historische figuur Anton de Kom niet kent, is deze roman een prachtige eerste kennismaking. (…) De schrijfster brengt hem als romanpersonage opnieuw tot leven en laat hem in al zijn kwetsbaarheid zien. Het levert een ontroerend verhaal op.’

 

Haarlems Dagblad

‘Amatmoekrim schildert op meeslepende wijze het interne gevecht van een man die tegelijkertijd als held en als staatsvijand gezien werd en die zelfs bij zijn vrienden, onder druk van de naderende oorlog die alle aandacht opeiste, steeds minder medestanders kreeg. Een indrukwekkend portret.’

 

DWDD Boekenpanel

‘Amatmoekrim heeft al een aantal prachtige boeken op haar naam staan. Dit boek gaat over Anton de Kom (…), het is ontzettend mooi gedaan, een kijkje in de psyche van de mens. Iedere Nederlander zou dit stukje geschiedenis moeten lezen.’

 


 

Over Titus schreef de pers:

de Volkskrant;
‘Amatmoekrim bouwt de spanning op en blijft (…) de nieuwsgierigheid prikkelen.’

 

Vrij Nederland;

‘Amatmoekrim beschrijft zonder oordeel en zonder sentimenteel of clichématig te worden. Aangenaam direct en toegankelijk.‘


De groene Amsterdammer;

‘Karin Amatmoekrim trok zich niks aan van wat wel en niet past in de literaire krabbenmand en schreef een waagstuk. Ze kruipt onvervaard in de huid van Titus, ze maakt zich volkomen geloofwaardig een mannenleven en een mannenblik eigen. Ik begon van [Titus] te houden.’

 

GPD-dagbladen;


‘Feilloos weet Amatmoekrim de versteende radeloosheid van Titus te schetsen. Mooie zinnen, mooie observaties. Wat geeft een leven zin, is de vraag die Amatmoekrim aan de orde stelt.’


De Ware Tijd;

‘Eén van de sterkste aspecten van Karin Amatmoekrims derde roman Titus, is dat zij het rouwproces van haar hoofdpersoon zeer geloofwaardig maar totaal clichéloos neerzet in de heel eigentijdse context van de geglobaliseerde en gedigitaliseerde wereld. In deze context is het ook niet langer belangrijk dat zowel schrijfster als personage Surinaamse roots hebben.‘

 

Literair Nederland;
‘Een zeer fraai boek.’

 

 Michiel van Kempen;
‘[Amatmoekrim] zet een bijna Camus-achtig wereldbeeld neer in al bijna even Camus-achtige heldere zinnen. En mij dunkt: een vergelijking met een reus als de Franse existentialist moet men niet lichtvaardig maken. Bij Amatmoekrim is die vergelijking niet lichtvaardig. (…) Ze schrijft verdomd goed.’

 

Juryrapport BMW Literatuurprijs 2009;
De jury is er unaniem over eens dat het hier een geboren schrijfster betreft die het vak beheerst en een duidelijke ambitie aan de dag legt om het eigen schrijverschap serieus op de kaart te zetten. Dat eigen schrijverschap stoort zich niet aan grenzen: voor de nieuwe generatie vallen grenzen alleen samen met de hele globe. Amatmoekrim is een schrijfster die trefzeker beschrijvingen neerzet, overtuigende dialogen schrijft, die het verhaal zorgvuldig opbouwt en er niettemin flink de vaart in houdt. Zij bedient zich van een eigenzinnige manier van schrijven die overtuigt, en die het existentialisme van de jaren ’50 een geheel nieuwe dimensie geeft als eigentijds kosmopolitisch verhaal.

De thematiek in dit boek is intrigerend: ieder einde is een nieuw begin. Vervreemding en ontworteling zijn zeer goed uitgewerkt. Het is een schrijversprestatie om zo de andere kant van verdriet te laten zien.


 


 

boek_knipper21.jpgOver Het knipperleven schreef de pers:

Vrij Nederland;
‘Het knipperleven maakt indruk (…)een ontluisterende snapshot van haar adolescente geestesgesteldheid (…) ze schrijft direct, precies en dwingend.’


De Ware Tijd;
‘Een veelbelovend debuut (…). Uitermate boeiend leesvoer.

De Ware Tijd;
‘Een veelbelovend debuut: vlot en met herkenbare stem geschreven, goed opgebouwd en even compromisloos als bevredigend afgerond. (…) Het knipperleven is kort, heftig en goed.’

Spunk.nl;
‘Amatmoekrim slaagt erin om met veelal rake observaties, in een vlotte stijl met een overheersende oprechte toon, te boeien.’

Metro;
‘Het debuut van deze Amsterdamse van Surinaamse afkomst is net even wat scherper dan al die anderen. (…) Daartussen prikt Amatmoekrim vakkundig een hele hoop ballonnen door.’

Boekgrrls.nl;
Voor een ‘nieuw Nederlands talent’ schrijft (Amatmoekrim) nu al stukken beter dan menige ‘oud Nederlands talent’. (…) Dit smaakt naar meer.’

Blend;
‘Wat een boek! Mooi, indrukwekkend.’

 


 

boek_wanneer2.jpgDe pers over Wanneer wij samen zijn:

‘Wanneer wij samen zijn van Karin Amatmoekrim is een levendige, goedgeschreven autobiografische roman over een Javaanse familie die via Suriname in Nederland terecht is gekomen. Haar debuut Het knipperleven kreeg al goede kritieken en met haar nieuwe boek bevestigt ze beslist haar reputatie als een van de grote literaire beloftes van Nederland.’

Living;

‘Als een traditioneel verhalenverteller, met het kalme tempo dat daarbij hoort, heeft [Amatmoekrim] haar familiegeschiedenis vol vloeken, betoveringen en noodlottige gebeurtenissen opgetekend. Dat het hier en daar wat braaf is, zal te maken hebben met het gebrek aan afstand tot haar materiaal. Voordeel daarvan is wel weer de tederheid voor haar familieleden die ze op papier weet over te brengen.’

Avant Garde;
Boekentip van de maand.

Trouw;
‘Kroniek van een Javaanse familie, en hun pogingen in Suriname en Nederland een bestaan op te bouwen. Geen modieus proza. De schrijfster wil scoren noch vernieuwen, maar vertellen kan ze wel.’

Radio Breda;
‘Liefde en het leed wat daaruit voortkomt drijft deze roman. Karin Amatmoekrim heeft met Wanneer wij samen zijn een prachtige roman geschreven. Lezen dus!’

Oso;
‘Amatmoekrim geeft een diep inlevende schets van het leven in een gezin met gescheiden
ouders, ze weet jonge pubers voortreffelijk te typeren (…) en kijk nu toch eens wat een schitterende zin zij in alle eenvoud weet neer te schrijven: ‘Suriname was heel mooi, begreep Deborah. Zo mooi, dat je er verdrietig van werd als je er ver vandaan was’’

Plus Magazine;
‘Op schitterende wijze verwoordt dit unieke verhaal het aangrijpend stille zwijgen, maar ook de stille passie van ouders en overgrootouders van deze bevolkingsgroep. Beeldend, meeslepend en boeiend.’

Eva December 2006;
‘De roman is intens geschreven: de geschiedenis is fascinerend, de gevoelens zijn puur, de schoonheid van het land aanlokkelijk.’

Velser Courant;
‘Een prachtig geschreven familieverhaal dat inzicht geeft in het alledaagse leven in Suriname. Het deel dat zich in Velsen afspeelt maakt pijnlijk duidelijk hoe hard het leven van een migrant(enkind) kan zijn.’

De Ware Tijd 15 december 2006;
‘Zoals gezegd, het verhaal leest als een trein. Amatmoekrim kan schrijven, dat was al duidelijk toen haar eerste boek verscheen. (…) De beelden die ze gebruikt zijn sterk, ze roept met haar beschrijvingen een wereld op die echt voor je gaat leven.’

 

 

ENGLISH

Reviews on Amatmoekrim’s work include 4 star ratings in national newspapers like De volkskrant, NRC.next and Vrij Nederland.

On Het gym; ‘Amatmoekrim has been praised for her writing skills ever since her debut. Her latest novel Het gym is prove of new additions to her skills; irony and humor. Het gym is not only ruthless, but also extremely funny.’ (Volkskrant)
‘Wryly and witty, Amatmoekrim lends an insiders peek into the multicultural drama. But Het gym is also a wonderful coming of age-story, of a girl that slowly discovers her strength and beauty.’ (Linda.)

On Titus; ‘Amatmoekrim obviously didn’t give a damn about literary conventions and went on a venture with her latest novel. She fearlessly became Titus, and created a completely convincing male voice and outlook. I started to fall in love with Titus.’ (De groene Amsterdammer)
‘Amatmoekrim draws a Camus-like philosophy in an almost equally Camus-like, fogless style. A comparison with an icon like this French existentialist should never be made lightly. With Amatmoekrim, this is not to be taken lightly at all. She is a damn good writer.’ (M. van Kempen, University of Amsterdam)

On Wanneer wij samen zijn; ‘This book is a fantastic read. Amatmoekrim’s images are vivid, her language evokes a world right in front of your eyes.’ (De ware tijd)
‘A beautifully written family saga that gives a unique insight into the daily lives in Suriname. The chapters that take place in Holland, painfully shows how tough the life of a migrant (child) can be.’ (Velser Courant)

On Het knipperleven; ‘Het knipperleven is an impressing book. It’s a disenchanting snapshot of her adolescent view on the world. Amatmoekrim’s style is direct, precise and compelling.’ (Vrij Nederland)
‘Amatmoekrims first book is already so much better than the books of other, more experienced writers. This tastes like more!’ (Boekgrrl.nl)

 

2 Comments

  1. Iris van Willegen December 11, 2012 at 7:46 pm

    Beste Karin Amatmoekrim,

    Inmiddels heb ik uw boek al 3 keer gelezen en iedere keer kom ik weer tot nieuwe inzichten. Ik ben een meisje van 14 bijna 15 jaar en ik zit op het Gymnasium. Ik vond het Gym een geweldig boek om te lezen, over na te denken en om met anderen over te discussiëren. Ik vond het Gym zo’n leuk boek omdat het over cultuurverschillen gaat, waar we het bij het dagelijks leven ook mee te maken hebben, en je bij dit boek op een humoristische maar ook zielige manier beschreven wordt.

    Dat Sandra bijvoorbeeld bij Nederlands een stukje moet voorlezen maar niet weet wat de afkorting drs. betekend. Als ze bijna aan de beurt is om voor te lezen en het zweet haar helemaal uitbreekt, onderbreekt de leraar haar en moet Bas voorlezen omdat hij lag te slapen.
    Maar aan de andere kant is dit boek ook erg zielig, Sandra wordt gepest door waar ze vandaan komt, en ik denk dat er veel anderen zijn die hier ook mee te maken hebben. Misschien niet alleen dat andere mensen uit een andere cultuur komen maar ook omdat ze net ietsje anders zijn dan de ‘normale’ kinderen.
    Het is een verhaal wat mij aan het denken doet zetten en je ook meer respect geeft voor andere culturen en mensen. Daarom vond ik het een inspirerend verhaal.

    Ik kijk nu al uit naar je volgende boek!

    Groetjes Iris

Trackbacks

  1. Karin Amatmoekrim » Blog Archive » Welkom bij Karin Amatmoekrim

Leave a Comment