Heeft de nacht een horizon, Marjana?

2010

cairo.jpg

In het jaar van mijn geboorte verscheen Kollektieve schuld, een van de belangrijkste romans van Edgar Cairo. De mooiste woorden vond ik op de eerste pagina’s;

Geen kind ben je, maar oud, stuk ouderdom. Geen kindgeschrei, toch blijft het bange zuchten in je hart, slechts moeiteloos bespied door blikken, eenzaam, uit het verborgene. Tijd meet je af, Marjana, aan de stemmen van je kinderen, kleinkinderen, kindskinderen, verzameld om je heen. Maar wat je morgen brengen zal?

Niemand die weet het, weet het niet.

Dit hier is bos, Marjana, zwamp, voor planten broeiend hun bestaan, de omgang een verstikking. En de vruchten van je schoot hebben het eerste uur van hun rijping gezocht, hier, terwijl de wortels reiken naar een vaste bodem.

Je ogen zijn gesloten. Heeft de nacht een horizon, Marjana? Hebben blikken grenzen waar je had gedacht, het licht?

Cairo experimenteerde met taal, schreef columns voor de Volkskrant en boeken met het negerschap als thema. Dit jaar werd in Amsterdam Oost een herdenkingsteken ter ere van zijn leven onthuld. Aanstaande vrijdag 28 mei wordt er gepraat over Cairo’s werk en invloed. Ik ben erbij!

Vlucht Vooruit; literair cultureel programma over Edgar Cairo

St. Cimake ism De Volkskrant

Met o.a. Karin Amatmoekrim, Stephan Sanders, John Jansen van Galen, Gerda Havertong. Gespreksleider: Arjan Peters.

vrijdag 28 mei 2010, 20:00 uur in De balie. Klik voor meer info.

Andere posts...