Nooit meer slapen – 30 juni

2014

In de week van 30 juni tm 4 juli reageer ik met fictie op de actualiteit; elke nacht rond 1:00 te horen op VPRO Radio 1.

Hieronder het stukje van maandag 30 juni.

WK

Het vriendje kijkt ernstig als hij zegt teleurgesteld te zijn. Mijn zusje, dat bij het vriendje hoort, is in de weer met de hapjes. Ik zie aan haar gezicht, ook al zo ernstig, dat ze zich afvraagt op welke manier ze de zalm op het bord zou moeten schikken. Kinderen nog, denk ik, want pas achttien en net eindexamen gedaan. Maar kinderen die al seks hebben, en hapjes met zalm maken, en teleurgesteld kunnen zijn in mij, omdat ik het onvermogen om langer dan tien minuten naar een voetbalwedstrijd te kijken, opbiechtte. Ook als het een WK..? Ja, ook dan. Later, ik reed over een verlaten snelweg naar huis, de wedstrijd was nog in volle gang, dacht ik aan wat ik de moeite van het beschrijven waard zou vinden als ik de actualiteit zou vervatten in een stukje, voorgedragen voor de radio, en dat waren veel dingen, maar voetbal was er niet een van. Toen ik thuis kwam, steeg er gebrul op uit achtertuinen door schuttingen aan het oog onttrokken, regende het gejuich neer op mijn kruin uit het raam van de bovenburen, en ik was blij, echt, blij voor de spelers en de mensen die tranen plengden om de inspanning van jongens die ze nooit zouden ontmoeten. En er schoot me een nieuwsberichtje te binnen, over de toename van huiselijk geweld rondom WK-wedstrijden. Mannen die hun vrouw slaan, omdat Nederland verliest, of juist omdat Nederland wint, maar eigenlijk vooral omdat ze de spanning van dat intense meeleven niet aankunnen. Nooit omdat ze de zalm niet goed heeft geschikt. Dat nooit.

Andere posts...