Nooit meer slapen – 3 juli 2014

2014

In de week van 30 juni tm 4 juli reageer ik met fictie op de actualiteit; elke nacht rond 1:00 te horen op VPRO Radio 1.

Hieronder het stukje van donderdag 3 juli.

Palestina

Op de trappen van de kerk zitten meisjes in de zon. Hun benen, hun haren lang. Jonge zorgeloosheid is een zomer, een eeuwigdurend seizoen vol licht en lucht.

Jongens op brommers rijden tijdloze rondjes, even verveeld als opgewonden om de meisjes, de benen lang, de haren zacht. De zomer houdt de stad in een innige omhelzing. We vrijen, we lachen, we dromen, we slapen.

We slaan de kranten dicht als de ober de glazen voor ons neerzet. We keren onze gezichten naar het licht, staan de zon toe ons te strelen. We denken niet aan de jongens, ontvoerd, gedood. We denken niet aan zinderende haat, haat zo heet dat je je brandt, alleen al wanneer je eraan denkt. Want wie doodt een kind. Wie doet dat. Wie pakt een kind, hij zat alleen maar, zoals kinderen dat doen, op een muurtje in de zon. Wie grijpt hem, sleurt hem weg. Wie heft zijn hand en slaat toe. Het jongenshart, zo licht en zo vrij, als dat van de meisjes op de trappen van de kerk.

Is er een hemel voor de kinderen. En zullen ze elkaar daar ontmoeten. Lachen om hoe er beneden werd gevochten. Opgelucht dat ze nu zijn waar ze horen. Lucht, dat zijn ze. Licht. Een eeuwigdurende zomer van jonge zorgeloosheid.

Andere posts...