Nooit meer slapen – 4 juli 2014

2014

In de week van 30 juni tm 4 juli reageer ik met fictie op de actualiteit; elke nacht rond 1:00 te horen op VPRO Radio 1.

Hieronder het stukje van vrijdag 4 juli.

Bijna zomer

Kinderen schoppen kleine regenbogen in de waterstralen van de fontein. Een tram rijdt rinkelend voorbij, vormt een lied met de bas-borende bouwvakkers op de achtergrond. Fietsers doen hun fietsbel schellen, en ze lachen. Ze lachen allemaal. De regenachtige dagen waarop de straat onder de haastende voeten van de mensen glimt, zijn vergeten. De grijze ochtenden bij de tramhalte, waar starre gestalten in de mist verdwijnen. Al wachtend opgelost in het niets. Het haasten, het rennen, het hijgende bestaan, we hebben het achter ons gelaten. Het hele jaar wachtten we, gejaagd, op iets. Iets dat ons raakt, iets dat ons ontroert. Ons betekenis geeft. En dan op een dag als deze, schijnt eindelijk de zon zonder reserves, en ontwaakte de stad in nieuwe kleuren uit haar winterslaap. Voor even, voor de duur van weer een zomer, weten we het zeker. Niet eerder dit jaar waren we er zo dichtbij. Kijk, knijp uw ogen dicht tegen de zon en kijk; Het doemt al op aan de horizon. Het leven, de liefde, het geluk – je kan het bijna grijpen. Nog even, en het zal beginnen.

Andere posts...