Reviews

2016

Tenzij de vader werd op zaterdag 12 november zowel in de Volkskrant als in Trouw besproken:

‘Tenzij de vader’ is de neerslag van Amatmoekrims worsteling, de zoektocht naar haar identiteit. Als dochter van een afwezige vader, maar ook als migrant tussen twee culturen, die nergens echt thuishoort. Het zijn thema’s die we kennen uit eerdere romans van de auteur, zoals ‘De man van veel’ (over de Surinaamse verzetsstrijder Anton de Kom) en ‘Het gym’ (over een donker meisje op een wit gymnasium). In dit geval is de veilige laag van de fictie afwezig. Met het schrijven van ‘Tenzij de vader’ dwingt ze zichzelf haar angsten onder ogen te zien, vragen te stellen waarop ze het antwoord misschien liever niet zou weten.
Daarmee is Amatmoekrims zesde boek haar persoonlijkste, kwetsbaarste werk tot nu toe. Zonder zichzelf of haar vader te sparen schetst ze een liefdevol portret van hun moeilijke verhouding.’
Trouw

 

Het project is een grote worsteling. Het blijkt gemakkelijker om een vaderfiguur ofwel als mislukt te zien (de zeeman) of op afstand te mythologiseren; iemand in zijn grijstinten bezien maakt haar zelf kwetsbaar, omdat ze daarmee zichzelf en haar eigen moralisme ook opnieuw moet bekijken. Zo is dit egodocument niet alleen een biografie van haar vader en een intiem portret van Suriname, maar vooral een zelfonderzoek.
Aanvankelijk blijft het boek wat netjes, een ingehouden, onsentimenteel verslag van de eerste ontmoetingen. Vanaf het tweede deel laat Amatmoekrim de teugels vieren; de mens wordt kwetsbaar, terwijl de auteur juist krachtiger wordt, met lyrische passages en treffende observaties. ‘Ik dacht jarenlang dat ik mezelf had uitgevonden, alleen om te ontdekken dat ik een kopie was van iemand anders, namelijk mijn vader.’
Volkskrant 

Andere posts...